judith

Beter binnen bereik

Print

Een leven zonder eetstoornis

Ik denk dat het begonnen is in de brugklas. Als ik een aantal dagen wat minder at, voelde ik mij minder gespannen. Ik had mijn gevoelens en gewicht onder controle. Het voelde als een nep-eetstoornis, want steeds mislukte het lijnen weer en ik had ook geen extreem ondergewicht.

Ik durfde er daarom jarenlang niet over te praten, maar ben blij dat ik mezelf uiteindelijk toch serieus ben gaan nemen. Ik was zo in de ban van eten en gewicht. Herstellen ging met vallen en opstaan en lukte me niet in één keer, maar is uiteindelijk toch gelukt.

Na meerdere behandelingen die helaas een terugval niet tegen konden gaan, werd ik doorverwezen naar Centrum Eetstoornissen Ursula. Ik was bang. Ik zou vast de aller dikste zijn. Toch voelde ik mij begrepen en serieus genomen. Ik kreeg de indruk dat ze veel van eetstoornissen afwisten. Ikzelf dacht dat het allemaal wel meeviel maar toen ik mijn behandeladvies kreeg, kwam het besef dat ik toch wel echt hulp nodig had.

Mijn eetstoornis was niet zomaar weg. Het volgen van een voedingslijst en het werken aan behandeldoelen maar ook de therapieën waren niet gemakkelijk. Ik heb echt gevochten, maar door de steun die ik tijdens mijn groepstherapie ervoer en goede gesprekken lukte het toch. Ik werd geconfronteerd, maar ook gesteund. Voelde me veilig, maar werd ook uitgedaagd.

Later heb ik mijn behandeling langzaam afgebouwd en leerde ik weer mee te kunnen doen aan het normale leven. Ik pakte mijn opleiding weer op en besprak alles waar ik tegenaan liep in therapie. Ook heb ik met mijn gezin gesprekken gevolgd. Zo heb ik steeds meer stappen kunnen zetten naar een leven zonder eetstoornis.

De problemen, achtergronden en verhalen van onze cliënten zijn heel divers. De verhalen op deze site zijn echte verhalen. Om privacyredenen maken we gebruik van gefingeerde namen en foto's.