‘Jongeren met een eetstoornis kunnen deze meestal niet in hun eentje verslaan. Ze hebben hun ouders echt nodig om dingen te veranderen. In deze weg naar herstel moeten ouders meestal de eerste stappen zetten. We helpen ze hierbij door uitleg te geven over wat een eetstoornis nou eigenlijk is. Daarbij leren we ze wat ze moeten doen om weer grip op de situatie te krijgen.’

‘Sinds begin 2024 werk ik als verpleegkundig specialist bij polikliniek Jeugd van Eetstoornissen Ursula. Op deze gespecialiseerde afdeling van GGZ Rivierduinen – een TOPGGZ-afdeling – behandelen we jongeren samen met hun ouders. Dit doen we veel in groepsverband met andere ouders en kinderen om van elkaar te leren. Zo herinner ik mij een behandelingstraject van een meisje met haar ouders, zij waren elkaar erg kwijtgeraakt door alle problematiek. In de loop van het traject leken ze elkaar steeds meer terug te vinden en verbeterde het contact. Dit vond ik heel mooi om te zien. Dat raakte me.’

‘Als verpleegkundig specialist ben ik zowel verpleegkundige als medisch behandelaar. Zo houd ik mij ook bezig met medisch-psychiatrische behandelvormen, zoals het voorschrijven van geneesmiddelen. Coachen van collega’s is ook een onderdeel van mijn werk. Daarnaast ben ik als regiebehandelaar eindverantwoordelijk voor het behandelplan. Al sta ik soms wat meer op afstand, ik probeer wel echt betrokken te zijn bij de behandeling en kom niet af en toe eens kijken. In het contact met mijn cliënten gebruik ik vaak een beetje humor. Een eetstoornis is natuurlijk iets heel serieus, maar vaak brengt een grapje iets meer lucht in de situatie.’

‘Waar mogelijk deel ik mijn kennis ook graag met anderen. Zo mocht ik pas samen met een collega een klinische les geven aan verpleegkundigen van een jeugdteam van de gemeente. Vol enthousiasme en trots vertel ik dan over de cliënten en successen bij ‘de Ursula’. Dat ik naast jonge meisjes en tienermeiden mag staan die door hun eetstoornis uitgevallen zijn van sport en school of moeite hebben met sociale contacten. En dat ik hen fysiek en mentaal zó zie opbloeien dat ze aan het eind van de behandeling hun leven weer terug hebben.’

‘Op jonge leeftijd wilde ik kok worden. Maar na een dagje meelopen in het ziekenhuis als snuffelstage op de havo zag ik mijn toekomst ineens in de zorg. Het leek me wel wat om op de spoedeisende hulp vol actie en hectiek te gaan werken. Met dat idee ben ik hbo-verpleegkunde gaan studeren. Tijdens deze studie maakte ik kennis met de ggz en dat beviel zo goed dat ik voor die richting heb gekozen. Mijn afstudeerstage was bij een wijkteam van GGZ Rivierduinen. Mijn doel was om uiteindelijk verpleegkundig specialist te worden. Tijdens mijn vorige functie – in de verslavingszorg – kreeg ik die kans.’ 

‘Werken bij Eetstoornissen Ursula is heel leuk omdat het zo veelzijdig is. Ik maak deel uit van een heel gezellig en hecht team waarbinnen ieder z’n expertise heeft. We vullen elkaar dus mooi aan. Ook naast het werk gaan we met elkaar om. Bijvoorbeeld de maandelijkse donderdagmiddag borrel en het jaarlijkse volleybaltoernooi van Rivierduinen. Hopelijk lukt het ons dit jaar wel om de andere teams in te maken!’

Iris Jansen, Verpleegkundig specialist
Polikliniek Jong Eetstoornissen Ursula in Leiden.